منابع خاص حقوق بین الملل هوایی، در بردارنده مجموعه قواعد و مقررات حقوقی بین المللی، دیدگاههای دانشمندان حقوق بین الملل و آرای دادگاههای بین المللی، به ویژه دیوان بین المللی دادگستری است که در زمینه مسائل هوایی و هوانوردی وجود دارد.

مهمترین منبع حقوق بین الملل هوایی ( همچون سایر شعبات حقوق بین الملل )، معاهدات بین المللی است. مهمترین این معاهدات عبارتند از : عهدنامه ۱۹۱۹ پاریس و پروتکل اصلاحی ۱۹۲۹، عهدنامه های مصوب در کنفرانس شیکاگو و بالاخره معاهدات مربوط به هواپیما ربایی و امنیت هوانوردی کشوری.

اما پیش از شرح معاهدات یادشده، ضروری است ماهیت حقوقی هوا مورد بررسی قرار گیرد ( بند اول ) و سپس عهدنامه پاریس و پروتکل اصلاحی آن ( بند دوم )، آنگاه کنفرانس شیکاگو و اسناد مصوب آن ( بند سوم )، پس از آن، آزادیهای هوانوردی بین المللی ( بند چهارم )، سپس عهدنامه بین المللی هواپیمایی کشوری ( بند پنجم )، و سرانجام معاهدات مربوط به هواپیما ربایی و امنیت هوانوردی کشوری .

برگرفته شده از کتاب حقوق بین الملل عمومی تالیف دکتر محمد رضا ضیایی بیگدلی استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

ادامه دارد .